Meinweg 16 km een super dag

En dan zet je het knopje van de Garmin Dakota 20 aan, duwt op GA en hij doet het…..hoe raar……

We kunnen eigenlijk zeggen dat het misschien alles bij alles 5 minuten stil is geweest omdat  iemand wat dronk, of iets in haar mond had. We hebben een heerlijke wandeltocht gehad door een prachtig natuurgebied, maar helaas  niet de mooiste wandeling die ik daar gemaakt heb tot nu toe. Dat laatste vind ik vreemd. Deze is door Staats Bosbeheer gemaakt, voor families met name, dus dan verwacht je afwisseling, links af rechts af, maar niets van dat alles helaas…..dus meteen een leerzaam moment voor mezelf om me beter in een route van te voren te verdiepen.

Desalniettemin heerlijk gewandeld, met 22 graden, zonnig en soms een  verfrissend windje.

We hebben alles de revue laten passeren denk ik….kinderen, relaties, vroegere relaties, eten, drinken, gezongen (De Radetzkimars) , een mop van Nienke die zo erg was dat die leuk werd….maar ze wachtte wijselijk tot het juiste moment, onze verwachtingen van het leven, waarom we leven, hoe het anders kan, hoe we zaken willen veranderen, hoe sterk vrouwen zijn,  waarom we blij zijn dat we vrouw zijn, ons werk,  wijn, wiet (toen we jong en te oud waren), het (on)geloof, vakanties, wat niet eigenlijk….Een inspirerende dag, met een grote energieboost.

Ik denk dat we in 3 uur en 26 minuten weer meer vriendin zijn geworden dan we van te voren hadden bedacht en verrekte veel van elkaar weten en leren. Voor alle fietsers, renners, joggers, trekkers en duwers (in de sportschool)…wandelen is hip, vermoeiend en lekker…..

En…….met een heel erg geluk dat ze spuiten kan zetten omdat ik zo allergisch ben voor wespen. Dus de EPIpen in mijn tasje gaf voor mij de rust om een dikke wesp klakkeloos weg te wuiven. ( Ik geloof dat het wel een hommel was, maar het gaf rust).

Kortom een super dag…….

Suus 2014

Het voorspel is al een hoogtepunt

Morgen gaat het gebeuren.  De eerste LAW van ons Clubske. 16km maar liefst door de Meinweg. Het is best spannend hoe het gaat verlopen. Ik ben grieperig geweest en nog niet volledig hersteld. Wat kortademig, zweet me een rotje, heb snel hoofdpijn en een loopneus. De meegaande dames hoopten al op een alternatief middagje rondrijden  in plaats van lopen maar dat vond ik een egoïstische gedachte…….wandelen mag je slopen, mag je het gevoel geven dat je het moet opgeven…want als je rustig verder loopt, een liedje zingt of een spelletje doet dan krijg je weer ineens energie en loop je heerlijk verder, en is de kik alleen maar groter als je eindelijk klaar bent.

Inmiddels ontdekt dat ik zelf geen rugzak heb….een echte lichtgewicht outdoor rugzak gaat hem niet geven op het einde van de maand, maar dat komt wel, heb nu een keurig Adidas geval, waar een literfles water in kan, wat brood, druivensuiker en 2 apppels.

Vanmorgen al zitten dollen met elkaar op de app over extra hulpmiddelen…..een fluitje dat ons kan redden…..wat een heerlijke idiote onzin allemaal.

De Garmin is ingesteld, maar ik heb het ding eigenlijk nooit zelf bestudeerd  dus het is even afwachten hoe dat verloopt.  Ik ben namelijk wel handig met computers en zo, maar niet zo handig met knopjes en apparaten.  daarom heb ik  Nienke net gebeld of ze een printer heeft en mag meteen komen printen en alvast een voordrankje komen doen.  Gezellig zo onverwacht op de zaterdagmiddag.

Het voorspel is al een hoogtepunt……..

Suus 2014

Walk like an Egyptian

md_49412090Ik wandel graag. Ik houd van de start….het loslopen, de schoenen die even moeten gaan zitten, misschien net wat losser na een kilometer, of wat strakker. Ik heb leren “heren” schoenen…ja, het is zo. De damesschoenen zaten me niet lekker. Mijn schoenen zijn bijna 10 jaar oud en zien er als nieuw uit. Dat komt omdat ze ontzettend duur waren en ik ze ook jaren in de kast heb laten staan.

Maat 41 ziet er uit als maat 46 voor vrouwen. Charmant onder een korte broek, met van die Links Rechts kousjes er in…maar ze lopen zoals ze moeten…heerlijk

Ze kraken nog steeds, dat geluid irriteert soms tijdens het lopen. Ik moet ze waxen, oliën of smeren…geen idee. Ze zijn geweldig en gaan mijn hele leven mee denk ik.

Ik houd misschien nog het meeste van het Thuis komen. De stijfheid als je op staat na het glaasje, of het stappen in de auto en je hele lichaam is uitgeput. De klim naar boven of de zware afdaling waar geen einde aan lijkt te komen. Soms even stoppen, uithijgen en kijken naar dat klote stuk dat nog moet…..

Maar ook de gesprekken die je kunt voeren omdat je elkaar niet aan hoeft te kijken, de puurheid en eerlijkheid gaan gewoon vanzelf als je denkt dat je niet meer kan. Ik vind het heerlijk en zwaar tegelijk.

Nu de lente er is kriebelt het weer. Ik loop beslist niet zo lang en zo ver nog. Zou het wel graag doen dus denk dat ik nu er gewoon voor moet gaan…voor het te laat is. Een nieuwe heup voor mijn 55e zei mijn huisarts in 2012…..duhhhhh.  Meer bewegen, fietsen, wandelen en ik weet het nog niet hoor. Het gaat heel goed,op een waggelmomentje na 10 km…..

En nu?  Een wandelclubske……met 1 lid die niet weet hoe ze zich moet aanmelden….de schat…. Maar wel al tips van een zeer geoefende loper, ik zuig het allemaal lekker op en kan niet wachten met beginnen.

De natuur is zo vreselijk mooi en puur, De Voerstreek, Maastricht, Brunssum, de Meinweg,  Het Roerdal, De kempen, allemaal verschillend. Ik kan niet goed klimmen. Mijn knieën doen pijn , hijgen, kreunen en steunen en vooral steeds stoppen om van het uitzicht te genieten. Ik weet wel naarmate je weer vaker loopt dat het allemaal steeds beter gaat. In 2012 in Frankrijk ging ik dagelijks naar de bakker in het dorp omdat ik dacht dat het brood daar beter smaakte dan op de camping. Dat was ook zo uiteraard, maar het lag misschien ook wel aan wat anders….De heuvel was een trage, zo eentje die maar niet op houdt en de eerste keer het ergste is. Maar na een weekje kon ik hem bijna rennen….

En nu heb ik een clubske….met 6 leden……ik vind het zo heerlijk om op zondag uitgeput neer te strijken op een terrasje, of strompelend mijn 52 treden op te moeten gaan daarna….Wandelen buiten is mijn ding geworden. Met het clubske of met andere liefhebbers. Meld je maar dan kiezen we een wandeling uit.

Suus 2014

 

 

Mijn schoenen

Mijn voeten vragen

hoe lang nu nog

Ze branden bij iedere stap

Verschrikkelijk bedenk ik me

Mijn schoenen zijn te krap

*

Ze duwen en verstikken me

Mijn teen kan nergens heen

Ik doe ze uit en kus ze lief

Vaarwel blok aan mijn been

 

 

 

©Suus 2013