Dikke Suus

Een schrijfopdracht via ColumnX

In 300 woorden een column over een reünie.

Wie bewonderde je, aan wie had je een hekel, etc.

Commentaar van Hella Kuipers:
 
Klein juffenzeurtje: “Wat wel me bij is gebleven” zou ik samentrekken tot “wat me wel is bijgebleven.”
Erg mooie zin: “mijn zelfspot was ook in proporties.”
Het is een column waarin de verteller zich blootgeeft (maakt niet uit of het waargebeurd is of fictie) en zich kwetsbaar toont. Uit de reacties blijkt wel hoe goed dat werkt in een column. Hoe persoonlijker je durft te zijn, hoe meer het algemeen blijkt aan te spreken, geweldig hoe dat werkt. En ook mooi hoe veel meer to-the-point je schrijft als het kort moet.

 


 

Via Facebook krijg ik een berichtje van John, of ik de Suus ben die 40 jaar geleden bij hem in de klas zat. Op zijn profiel zie ik een oude man, die een een klein kind op een schommel duwt. Hij woont in Budel. Ik beantwoord hem vriendelijk dat ik geen idee heb wie hij is. In een paar seconden volgt er een vriendschap verzoek, dat ik vervolgens negeer. Toch stuurt hij na een uurtje een berichtje, en vertelt dat hij een reünie organiseert, samen met Marleen, die ik ook nog moet kennen. Er volgt een link naar een website waarin ik inderdaad de oude basisschool en me zelf op een foto ontdek. Marleen herken ik ook niet.

Och Suus…. een dik meisje, achteraan, zo onopvallend mogelijk. Nooit gepest gelukkig, maar denk ook dat ik uitstraalde dat ze dat wel konden vergeten. Wat me wel is bijgebleven zijn best pijnlijke momenten. De laatst gekozene bij trefbal, niet passen in een outfit voor de musical, dat soort dingen. Ik lachte veel weg, mijn zelfspot was ook in proporties. Het idee groeide, dat als ik als eerste een opmerking maakte over mijn postuur, dat anderen dat niet meer hoefden te doen. Het te zwaar zijn heeft een groot deel van mijn leven beheerst en me beschadigd. Maar of mijn leven er beter op was geworden als ik slank was geweest in mijn jeugd, dat betwijfel ik ten zeerste. Het zijn levenslessen die me vormden, die me maakten tot wie ik nu ben.  “Reparatie” is wel degelijk mogelijk.

Dus ik ga niet. Ik ben misschien wel gelukkiger en jonger dan drie kwart van mijn oude klasgenoten. Een avond oude herinneringen ophalen levert me niets op, ook al ben ik niet meer dat dikke stille meisje. Dus Suus blijft lekker ” tuus” .

Caroline says II Lou reed

Caroline says
as she gets up off the floor
Why is it that you beat me
it isn’t any fun

Caroline says
as she makes up her eyes
You ought to learn more about yourself
think more than just I

But she’s not afraid to die
all her friends call her “Alaska”
When she takes speed, they laugh and ask her

What is in her mind
what is in her mind

Caroline says
as she gets up from the floor
You can hit me all you want to
but I don’t love you anymore

Caroline says
while biting her lip
Life is meant to be more than this
and this is a bum trip

But she’s not afraid to die
all her friends call her “Alaska”
When she takes speed, they laugh and ask her

What is in her mind
what is in her mind

She put her fist through the window pane
It was such a funny feeling

It’s so cold in Alaska
it’s so cold in Alaska
It’s so cold in Alaska

De uitnodiging

Het interesseert me niet wat je doet voor de kost;
Ik wil weten waar je naar hunkert; en of je ervan durft te dromen
het verlangen van je hart te vervullen.
Het interesseert me niet hoe oud je bent;
ik wil weten of je het risico neemt voor gek te staan
voor liefde, voor je dromen, voor het avontuur van levend zijn.
Het interesseert me niet wat je allemaal dwarszit;
ik wil weten of je contact hebt gemaakt met de kern van je eigen verdriet.
Of je bent geopend door de teleurstellingen van het leven;
of je bent verschrompeld, je hebt afgesloten, uit angst voor de pijn.
Ik wil weten of je pijn kunt verdragen; van mij en van jezelf,
zonder weg te stoppen, vast te bijten.
Ik wil weten of je plezier kunt verdragen van mij en van jezelf,
of je kunt dansen met overgave, extase toe kunt laten
tot in de toppen van je vingers en je tenen,
zonder te manen tot voorzichtigheid, tot realisme,
of ons te herinneren aan menselijke beperkingen.
Het interesseert me niet of het verhaal dat je vertelt waar is,
ik wil weten of je een ander kunt teleurstellen om eerlijk te zijn naar jezelf;
of je verdenking van verraad kunt verdragen, zonder verraad te plegen aan je ziel.
Ik wil weten of je trouw kunt zijn, en dus te vertrouwen.
Ik wil weten of je schoonheid kunt zien, ook als niet iedere dag even mooi is;
en of je jouw leven kunt herleiden tot haar bron.
Ik wil weten of je met falen kunt leven, het jouwe en het mijne,
en nog aan de rand van het meer kunt staan,
en JA kunt roepen tegen de zilveren gloed van de volle maan.
Het interesseert me niet waar je woont of hoeveel geld je bezit.
Ik wil weten of je na een nacht vol verdriet en vertwijfeling,
moe en gekneusd tot op het bot, kunt opstaan
en doet wat gedaan moet worden voor de kinderen.
Het interesseert me niet wie je bent of waar je vandaan komt;
Ik wil weten of je naast me zult staan als het er echt op aan komt en
niet terug zult deinzen.
Het interesseert me niet wáár of wàt of met wìe je gestudeerd hebt;
ik wil weten wat er van je overblijft als al het andere wegvalt.
Ik wil weten of je alleen kunt zijn met jezelf;
en of je werkelijk waardeert wat je gezelschap houdt in lege momenten.
Gedicht van Oriah Mountain Dreamer (Indiaanse stamoudste)

Van jezelf leren houden ..Charlie Chaplin

Van jezelf leren houden!

Op het moment dat ik van mezelf begon te houden, 
begreep ik dat ik steeds weer en bij iedere gelegenheid,
op het juiste moment en de juiste plaats ben.
Dat alles wat gebeurt goed is.
Vanaf dat moment heb ik rust.
Nu weet ik dat men dat VERTROUWEN noemt.

Op het moment dat ik van mezelf begon te houden,
kon ik accepteren dat emotionele pijn en lijden
slechts waarschuwingen voor me zijn,
dat ik niet mijn waarheid leef.
Nu weet ik dat men dat AUTHENTICITEIT noemt.

Op het moment dat ik van mezelf begon te houden,
ben ik ermee opgehouden naar een ander,
beter leven te verlangen.
Ik kon zien dat alles om me heen een uitnodiging is om te groeien.
Nu weet ik dat men dat RIJPEN noemt.

Op het moment dat ik van mezelf begon te houden,
ben ik er mee opgehouden mezelf van mijn vrije tijd te beroven.
Ik ben opgehouden met het bedenken van geweldige projecten voor de toekomst.
Nu doe ik slechts wat me vreugde en plezier brengt,
waar ik van hou en wat mijn hart blij maakt.
Op mijn manier en in mijn eigen tempo.
Nu weet ik dat men dat EERLIJKHEID noemt.

Op het moment dat ik van mezelf begon te houden,
heb ik me bevrijd van alles dat niet gezond voor me was.
Van eten, mensen, dingen en situaties, van alles
dat me steeds maar weer naar beneden trok, weg van mezelf.
In eerste instantie noemde ik dat gezond egoïsme,
nu weet ik dat het ZELFLIEFDE is.

Op het moment dat ik van mezelf begon te houden,
ben ik gestopt met altijd gelijk willen hebben.
Daardoor heb ik me steeds minder geïrriteerd.
Nu weet ik dat men dat NEDERIGHEID noemt.

Op het moment dat ik van mezelf begon te houden,
heb ik geweigerd nog langer in het verleden te leven
en me zorgen te maken om de toekomst.
Nu leef ik alleen nog maar in het ogenblik, daar waar alles gebeurt.
Zo leef ik op dit moment iedere dag en noem het BEWUST ZIJN.

Op het moment dat ik van mezelf begon te houden,
begreep ik dat mijn denken me klein en ziek kan maken.
Op het moment dat ik mijn hart liet spreken…
werd mijn verstand, mijn denken, een belangrijke partner.
Deze verbinding noem ik DE WIJSHEID VAN HET HART.

We hoeven niet bang te zijn ons bloot te geven.
Ook hoeven we geen conflicten met onszelf en anderen te vrezen:
zelfs sterren botsen weleens op elkaar en juist daardoor
ontstaan er ook weer nieuwe… (‘sterren’)

Nu weet ik: DAT IS HET LEVEN….

Charlie Chaplin